Raport bitewny Kill Team: Krwawy boj w korytarzach Gallowdark – Death Korps vs Ork Kommandos

Protokół Eksploracyjny: Sektor Gallowdark-Omega // Sytuacja Bojowa: Krytyczna

Ciemność we wnętrzu starożytnego kosmicznego wraku nie była pustką. Była gęstą, złowrogą masą, przesiąkniętą zapachem zwietrzałego ozonu, startego smaru i słodkawą wonią obcej krwi. W trzewiach labiryntu Gallowdark czas stracił znaczenie, a jedynym prawem stało się okrutne prawo przetrwania.

Zardzewiałe grodzie przepłonne rozsunęły się z metalicznym zgrzytem, wpuszczając blady, chorobliwy blask latarek szturmowych. Z popękanego lądownika wyszli oni – bezimienni synowie umierającego świata Krieg. Ich stalowe maski gazowe lśniły w mroku, a w oczach ukrytych za okularami czaiła się pogarda dla śmierci. Naprzeciw nich, w dusznych, klaustrofobicznych korytarzach ze stali i rdzy, czaiło się zielone, chichoczące zło. Orkowie. Kommandos z klanu Złych Słońc. Rozpoczął się taniec rzezi.

Tura 1: Otwarcie Grobowca i Zapach Promethium

Stalowe grodzie rozdzieliły się gwałtownie. Veterani z Death Korps of Krieg natychmiast zajęli pozycje w załamaniach ścian, wbijając pancerne buty w posadzkę pokrytą pyłem mileniów. Sierżant wydał bezgłośny rozkaz za pomocą kinetycznych znaków. W tym samym ułamku sekundy z ciemności bocznego szybuwentylacyjnego wyłoniła się zielona fala. Orkowie nie znali strachu – znali tylko głód walki.

Rozpętało się piekło. Z wąskich korytarzy buchnęły płomienie, gdy miotacz ognia Kriera rozświetlił mrok, zmieniając kilku skradających się Krumprów w żywe pochodnie. Ich nieludzkie wrzaski bólu odbiły się echem od metalowych sufitów. Jednak Orki odpowiedziały salwą z obrzynów. Ciężki pancerz Kriegsa pękał pod gradem złomu i rdzawej śruty. Pierwszy z gwardzistów upadł, a jego krew spłynęła po zakurzonej kracie podłogi.

Tura 2: Młyn w Ciasnych Korytarzach

Korytarz zwęził się do zaledwie dwóch metrów szerokości. Nie było tu miejsca na manewr. Liczyła się tylko siła ognia i stal. Veterani parli naprzód, krok po kroku, torując sobie drogę seriami z karabinków laserowych, które wycinały w zielonych ciałach dymiące dziury. Zielonoskórzy odpowiedzieli furią – ich topory i prowizoryczne tasaki rąbały w pancerze z głuchym łomotem.

W dusznej atmosferze unosił się gęsty dym. Gwardzista z rozkazem "Byle do przodu" w oczach wystrzelił granat dymny, oślepiając najeźdźców, ale dziki zmysł tropicieli Kommandos pozwolił im walczyć na oślep. Kolby karabinów zderzały się z kłami i żelaznymi szczękami. Z każdym metrem posadzka pokrywała się ciałami poległych. Ciało Gwardii i mięso Xenos mieszały się w brutalnym, mechanicznym uścisku śmierci.

Tura 3: Szarża Bestii i Ostateczna Ofiara

Z głębi kompleksu wyłonił się on. Nob Kommandos – góra mięśni, blizn i prymitywnej technologii, dzierżąca gigantyczny powgerkloi. Jego wściekły ryk zagłuszył warkot uszkodzonych generatorów Gallowdarku. Ruszył szarżą prosto w wąski przesmyk, miażdżąc napotkane przeszkody. Linia Kriegsa miała pęknąć.

Wtedy wystąpił on. Sierżant weteranów, wiedząc, że wróg nie może przepchnąć się dalej, odbezpieczył wiązkę trzech ładunków wybuchowych frag. Spojrzał przez okular maski na zbliżającą się bestię, nie cofając się nawet o cal.
– Za Imperatora! – wyszeptał pod filtrem maski, a jego głos brzmiał jak metal trący o metal.

Gdy Nob uniósł wielkie ostrze do śmiertelnego cięcia, sierżant rzucił się naprzód, wbijając detonator wprost w pierś zielonoskórego olbrzyma. Potężna eksplozja rozdarła korytarz na strzępy. Stal wygięła się w łuk, sufit zasypał walczących tonami gruzu, grzebiąc w płomieniach dowódcę Xenos i imperialnego bohatera. Ich męczeństwo kupiło reszcie oddziału bezcenny czas.

Tura 4: Cisza przy Konsoli Transmisyjnej

Pył jeszcze nie opadł, gdy niedobitki z obu stron dotarły do celu – centralnego punktu transmisyjnego Gallowdarku. Sterownia była ciemna, pulsująca jedynie czerwonymi światełkami awaryjnych terminali. Ostatni żyjący Gwardzista z Krieg, z poszarpanym pancerzem i przestrzeloną naramienniką, wpadł do pomieszczenia.

Naprzeciw niego stanął ostry, zakrwawiony Ork Gretchin-Spychacz, trzymający w łapie naładowany rewolwer. Padł strzał. Pocisk drasnął maskę gwardzisty, odrywając filtr. Trujący, obcy gaz zaczął wdzierać się do płuc człowieka, ale Krieg nie znał litości dla własnego ciała. Jednym płynnym ruchem podniósł kolbę lasgunu i roztrzaskał czaszkę oponenta.

Samotny gwardzista, dławiąc się krwią i oparami, wbił palce w klawiaturę terminala, wysyłając do Segmentum Ultima zaszyfrowany sygnał: Sektor oczyszczony. Chwała Imperatorowi. Upadł na zimną posadzkę, podczas gdy światła na konsoli powoli gasły jedno po drugim.

*

Podsumowanie Bitwy (Kill Team: Into the Dark)

* Zwycięzca: Death Korps of Krieg (Veteran Guardsmen)
* Wynik końcowy: 16 : 14

Zacięty bój w trzewiach Gallowdarku zakończył się pyrrusowym zwycięstwem imperialnej gwardii. Wyższość taktyczna, bezwzględne poświęcenie sierżanta oraz punktowe kontrolowanie celów misji pozwoliły Kriegowi utrzymać kontrolę nad kluczowym punktem transmisyjnym, mimo druzgocących strat w starciu z brutalną siłą fizyczną Orków Kommandos.